donderdag 31 december 2015

Uitgewaaid het jaar uit

Deze dagen ben ik te gast bij Rob en Ineke in Alkmaar. Vanmiddag zijn we lekker uit gaan waaien bij Schoorl. Het was prachtig weer. Het was dus genieten.


Veel vogels hebben we niet gezien. Dan deze maar.

Zo maar een plaatje.

Hier begon de wandeling.

Het Noord-Hollandse landschap richting het oosten...

... en richting het westen.

Het helmgras staat netjes opgelijnd in de zon en de wind.

Het strand!

De zee!

En heel veel honden (met baasjes).




De kite surfers hadden een pracht-dag.



Zo zien vliegers er tegenwoordig uit.



Ook hier bloeit de brem al.

En de narcissen!!!

dinsdag 29 december 2015

Waterlicht



Dankzij een tip van een kennis leerde ik over het evenement Waterlicht bij het voormalige eiland Schokland. Waterlicht is een lichtkunstwerk dat alleen in het donker te zien is. Het is een vrij groots opgezet evenement waarmee het Waterschap Zuiderzee|Land zich wil profileren en waarmee het de eeuwige strijd tussen water en land voor het grote publiek aanschouwelijk wil maken.
Twee avonden (gisteren en vandaag) kun je (gratis) genieten en proberen je voor te stellen hoe diep de Zuiderzee is geweest.

Je loopt in het pikkedonker in de klei rond Schokland, dus op de bodem van de voormalige Zuiderzee. Het laserlicht zorgt ervoor dat je de golven als het ware boven je ziet schuimen in de zuidwesterstorm.
Best imposant! We zijn er met vier fotoclubleden naar toe geweest. We vonden het allemaal zeer de moeite waard. Fotograferen was een behoorlijke uitdaging. De camera moest echt aan zijn grenzen opereren. Ach, de plaatjes leggen de sfeer aardig vast, en verder moet je het gewoon maar met je herinneringsvermogen doen...

Het evenement was prima georganiseerd: je werd naar een van de drie (gratis) parkeerplaatsen in de regio geleid, waar je in een (gratis) pendelbus kon stappen die je vlak bij Schokland afzette. En weer terugbracht, uiteraard...
Er werd gesproken over tienduizend bezoekers, maar daar had je geen last van.

Hieronder staan wat foto's, in het album onder deze link staat een filmpje. Je krijgt dan een beter idee.


Van een afstand zag je alleen een blauwe, ietwat golvende band.
Deels in de lucht, deels tegen een bosrand.
Niet echt spectaculair.


Toen we dichterbij kwamen, kreeg de blauwe band ineens diepte en hoogte.

Hier stonden we in de klei, onder het golvende wateroppervlak.



Tja, hoe zullen we dat eens doen?

Is't wat?

Op de achtergrond de bomenrij langs het pad naar Schokland.


 Gek hoor, dat je vanaf de zijkant alleen maar lichtbundels ziet,
die pas als je er onder staat, golven worden. 



Het leek wel noorderlicht

Projecties tegen de bomen.

Op de terugweg naar de bussen.

Een komen en gaan van mensen.

Daar staan de bussen terug naar Ens, Nagele en Emmeloord.

De sfeer was heel gemoedelijk. Er gingen heel veel makke schapen in de bus.


Hier nog wat filmbeelden. Je hoeft niet in te loggen, je kunt gewoon op de video klikken.


vrijdag 25 december 2015

Een gekleurde Kerst, dit jaar

Geen sneeuw, dat hebben we inmiddels wel begrepen.

Maar er zijn genoeg andere kleuren te zien rond deze tijd. Deze zag ik vanmiddag...


Het begon met deze bremstruik, waar al een paar bloemen te zien waren.


Daarna kwam de hazelaar.
Dit is de vrouwelijke bloem. Je moet goed kijken om haar te zien.


De manlijke stuifmeelbommen vallen veel veel meer op.


Tot onze verbazing zagen we aan de overkant van het kanaal ook een ijsvogel.
Hoe kleurig wil je het hebben?

De boven- en ondersnavel zijn zwart, dus is het een mannetje.

vrijdag 18 december 2015

Een avondje stappen

Ja, je denkt zeker "nu hij vrijgezel is, gaat hij los".  Nee hoor, zeker niet!

We hadden gisteren onze fotoclubavond in het centrum van Hoogeveen, om daar avondfoto's te maken.
Dat werd dus stappen.
En na afloop een koppie koffie in de kroeg, dat wel ;-)

Meneer Google heeft van mijn foto's een selectie gemaakt, waar ik nog wat in heb veranderd.
Een beetje van Google dus, en een beetje van mij.

Veel kijkplezier!


woensdag 16 december 2015

Het Echtener zand

Het gebied tussen Echten, Ruinen en Hoogeveen is minder bekend bij de toeristen.
Niet omdat het er niet zo mooi of indrukwekkend zou zijn, nee, gewoon omdat het een beetje buiten de gedoodverfde fietsroutes ligt.

Als je dus eens écht rustig wilt genieten van de natuur, kun je daar naartoe. Doe het wel bij westenwind, anders hoor je de A28 wel heel erg goed...

Afijn, gisteren waren we daar dus. En je kent me inmiddels... inderdaad ;-)

Ja, tóch iemand gezien in het dampende bos.

Op een afgezaagde eik groeien deze paarse knoopzwammetjes.



Mooi en nat. Heel erg nat...

Een minilandschap op een stronkje.

Mos met sporenkapsels

Een grote zilverreiger met daar achter een berk met grote zwammen op de stam.

Een buizerd. Het lijkt wel een havik, zo licht is hij van kleur.

Een prachtige lucht tegen het einde van de dag.
Niet dat die houtduiven er oog voor hadden...

We hebben ook nog een zwarte specht gehoord. Helaas liet hij zich niet zien. Te ver weg.

zondag 13 december 2015

Rondje Tiendeveen

Zo, eindelijk een rustige dag.

Vanochtend een van mijn favoriete boeken "Jonathan Livingstone Zeemeeuw" in een ruk uitgelezen. Dat is niet zo moeilijk, want het is maar dun.
Maar toch: dat ik de tijd nam en de rust kon vinden om het te doen is wel een compliment aan mezelf waard. Bij dezen!

Daarna heb ik de inrichting van de kamer toch nog wat veranderd.
Toen de colleges op de Universiteit van Nederland over taal bekeken. Interessante materie!

Vervolgens heb ik de boontjes gedopt. Ik moet duidelijk nog wennen aan een persoonsporties: een pond boontjes is toch wat veel...

Tegen het einde van de middag heb ik een Rondje Tiendeveen gemaakt. Ik verwachtte weinig te zullen zien en gewoon te genieten van het mooie weer en de geuren in het bos.

En wederom kwam mijn verwachting niet uit....

Dit zie je maar zelden:
De VAM die wolken maakt.

Toen ik naar links keek, zag ik dansmugjes bezig in de laatste zonnestralen.

Een echte uitdaging om die goed op de foto te krijgen.


Helaas merkte ik te laat dat mijn camera nog op de Kerstmarkt-instellingen stond.
Daardoor was de resolutie slechts beperkt.

Jammer. Nóg beter opletten de volgende keer.

Toch niet slecht, als je ziet hoe beweeglijk die iele beestjes zijn.


Langs een slootje verderop stond een aalscholver zijn vleugels te drogen,


Ons bos staat niet zo heel vol met paddenstoelen.
Daardoor vielen deze extra op.

Wat is dat voor zwarte bobbel tussen de bladeren op het pad?


Aha, een molshoopje!


Ik liep al op Middenweg toen ik bij de school een specht hoorde roepen.
Na een minuutje zoeken vond ik hem boven in een boom.

En zo werd de simpele wandeling rond het dorp toch weer een onverwacht genoegen.

Winterse buien rond het Dwingelderveld

Gisteravond zijn we nog naar het Dwingelderveld geweest. Op de fiets heen en terug en daar lekker wandelen. Het was wel spannend: overal om...