donderdag 19 februari 2015

Reeën blijven bijzonder!

Er leven er duizenden bij ons in de buurt, maar toch is het iedere keer weer een genot om ze te zien: reeën.
Deze liepen in De Wieden te grazen.
Twee bokken en twee geiten. De bokken hebben het fluweel nog om de geweien zitten. Prachtig!



woensdag 18 februari 2015

Lovejoy

Gisteren hoorde ik op het nieuws over de komeet Lovejoy. Een beetje laat, want hij is al maanden te zien.
Maar ja: beter laat dan nooit. Dus toog ik met kijker, camera en statief naar buiten om te kijken of ik hem ook kon zien.
En wat ben je op zo'n moment weer blij dat je in Drenthe woont: hier is de lucht écht donker en zie je op een avond zonder maan overweldigend veel sterren. Prachtig!

Het was, zoals al aangekondigd, lastig om hem te zien: het is maar een klein, groenig vlekje. Maar na wat speuren en zoeken vond ik hem.

Nu nog een goede foto maken. Dat viel mee en tegen. Mee doordat ik in de zoeker de sterren haast nog beter kon zien dan met het blote oog. Tegen doordat, als je stevig inzoomt, een sluitertijd van langer dan een seconde al tot strepen op de foto leidt. Dan besef je pas hoe snel de aarde draait!

Iets rechts van het midden zie je een wazig vlekje. Dat is de komeet. Als je op de foto klikt, wordt hij groter. Dan kun je het iets beter zien.



Piepshow

De mensen die ons kennen, weten dat we allebei veel van de natuur houden. Dat is een mooie overeenkomst. Graaf je wat dieper in dit onderwerp, dan zul je zien dat er wat verschillen zichtbaar worden als het gaat om de beleving ervan.

Neem nu bijvoorbeeld muizen...

Als je muizen in de vrije natuur gadeslaat, is het een genot om ze te bekijken: ze scharrelen rond over en onder takken en bladeren, en als ze een nest hebben, kun je het treffen dat je ziet dat ze gras, mos of eten dat ze gevonden hebben, naar het nest brengen.
Zo heb ik eens, zittend op een bankje in het park Sorghvliet in Den Haag, een kwartier lang zitten kijken naar een muis die op nog geen twee meter van mij vandaan grassprietjes naar zijn holletje sleepte.
Of neem die kampeerweek in Drie op de Veluwe, waar een bosmuis op vijf meter van de tent in het bos een holletje had. Na een tijdje wisten we precies welke route hij steeds volgde op zoek naar eten.

Muizen eindigen vaak in de maag van een vos, uil, ooievaar of reiger. Dit kun je goed zien als je een uilenbal uit elkaar plukt (onder water, dan stuift het niet zo en komen de haartjes makkelijk los).

Anders wordt het wanneer er muizen in je huis zitten. Bij ons gebeurt dat regelmatig, vooral in de winter.
Gelukkig zitten ze alleen in de ruimte tussen de plafond op de eerste verdieping en de vloer daarboven, dus niet de leefruimtes. Het klinkt wel gezellig als je ze hoort lopen en je hebt er weinig last van.
Op de tussenvloer boven de studio en de bijkeuken horen we ze niet meer. Ik heb het daar kennelijk mooi muisdicht gekregen tijdens het isoleren.

We horen ze zo nu en dan boven de slaapkamer. En geloof me: als je bij ons 's nachts in bed ligt, en dus helemaal niets hoort doordat het zo stil is, klinkt het geluid van een rennende, springende of knagende muis alsof er een regiment steenmarters aan het oefenen is!

De afgelopen weken was het weer zo ver. We werden er zelfs wakker van als er een vrijwel recht boven ons zat te knagen.

Er moest dus iets gebeuren.
Nu heb ik ooit een val gekocht waarin muizen wel naar binnen kunnen, maar niet meer naar buiten. Uiteraard gebruik ik geen spullen die beestjes dood maken!!!
Dus zaagde ik een stuk uit de vloer op zolder en zette ik de val daar neer, goed gevuld met pindakaas en chocolade.

Helaas: ik hoorde de beestjes wel aan de val knagen, maar ze kwamen niet naar binnen.
Dat vond ik niet leuk. Misschien waren dit wel heel grote muizen, die er niet in pasten.... Het lawaai dat ze maakten was er hard genoeg voor :-(

Om daar achter te komen, strooide ik rond de val wat fijn zand op de vloer. Ik dacht dat ik dan aan de voetsporen wel zou kunnen zien wat het voor dier was.
Tot mijn geruststelling werkte dat , en zag ik alleen muizensporen, en in de buurt ook alleen muizenkeutels.

Dus besloot ik om zelf een val te maken. Ik nam een lamp uit de tuin en ging daar mee aan de slag.
Om een nu al heel lang verhaal kort te maken: binnen 24 uur had ik drie muizen gevangen!
Ik heb ze op de foto gezet en daarna een heel eind van ons dorp in de natuur los gelaten.
Het is nu weer stil boven de slaapkamer. Toch wel een rustig gevoel.

De muis bij de camping in Drie.

Muizensporen in de sneeuw op de vijver.

Op een ochtend vond ik in het bos bij ons dorp dit muizenholletje met rijp rond de ingang.
De warme lucht van zijn adem was tot rijp bevroren. Heel apart!

De inhoud van een uilenbal die ik ooit eens uitgeplozen heb.
Drie muizen en twee spitsmuizen zaten er in!

Het zand. Geen ratten, geen steenmarters, muizen slechts, gelukkig!


Links de val die kennelijk te kleine ingangen had.
Rechts mijn val. Hij werkte, want het deurtje zit dicht en er is van de pindakaas gegeten.
Helaas had de muis kans gezien om zich door het kiertje aan de bovenkant naar buiten te wurmen.


De nieuwe deur paste beter. Binnen een uur was het raak!

Even later: nummer twee...

...en de volgende ochtend heb ik de derde naar buiten gebracht.
Toen was het weer stil...

Ik blij en Monique blij, elk om een heel andere reden ;-)



maandag 16 februari 2015

Eindelijk: Ubuntu naast Windows 8.1

Ik had het al zo vaak tevergeefs geprobeerd: Ubuntu installeren naast Windows 8.
Het lukte steeds maar niet.

Ik moest de BIOS aanpassen, dat bleek uit allerlei tips op het internet. Maar wat ik ook probeerde: ik kon niet van een usb-stick starten, en toen dat eindelijk lukte, kreeg ik tijdens het installeren de melding dat Ubuntu Windows niet zag staan, en kon ik niet verder zonder Windows van de PC te vegen.

En dat wilde ik nu ook weer niet, want voor sommige dingen heb je Windows gewoon nodig.

Tot vanochtend: toen vond ik de uitgebreide handleiding van Pjotr.
Pjotr is een doorgewinterde Linux-gebruiker en weet precies waar gewone mensen als ik tegenaan kunnen lopen.
Dat niet alleen: hij komt ook met begrijpelijke, volledige en werkende oplossingen!

Hartelijk dank, Pjotr, je hebt een blij man van me gemaakt!

Zijn website bevat heel veel informatie en iets minder structuur. Daarom heb ik hier de pagina's waar ik gebruik van heb gemaakt, even op een rijtje gezet.


Tip: lees de aanwijzingen goed, volledig en nauwkeurig, dan kom je er wel, net als ik.

zaterdag 14 februari 2015

Vlinder

Vorige week ging ik even bij Paul langs.
Terwijl we over van alles en nog wat zaten te praten, vloog er ineens een vlinder door de kamer. Hij ging op een schemerlamp zitten en bleef daar.

Natuurlijk pakte ik mijn camera en probeerde hem vast te leggen. Dat viel niet mee, want hij zat vlak onder de lampenkap.

Twee foto's waren duidelijk genoeg om hem te kunnen determineren.
Gelukkig vond ik op waarneming.nl een melding met foto, dus ik had geluk.
Het is een agaatvlinder, een prachtige nachtvlinder die in twee generaties het jaar doorkomt. Dit was er dus een van de wintergeneratie.

Je ziet het: altijd en overal  kun je ineens een onverwacht genoegen beleven...


Prachtige kleuren, inderdaad agaat-achtig.






dinsdag 10 februari 2015

Lollipop

Lollipop is Engels voor lolly. Het is ook de bijnaam van de nieuwste versie van Google's Android, dat op mobieltjes en tablets draait.

Maar daar gaat het hier niet om.

Ik heb het nu over ijslolly's, oftewel staartmeesjes.

Je ziet ze altijd in een groep, vaak samen met andere vogels.
Je ziet ze en je ziet ze niet. Voor je kunt zeggen: "Kijk eens, er hangen vijf staartmezen aan de vetbol", zijn ze al weer verdwenen.

Vanochtend zag Monique er een paar in onze tuin. Ik kon nét geen foto maken.
Later op de dag zag ik ze in de tuin van de buren. Twee foto's kreeg ik voor elkaar, meer niet.

Wat schetst mijn verbazing: op de foto zag ik later links ook nog een sijsje hangen. En dan tel ik die koolmees rechts niet eens mee, want daarvan wemelt het bij ons.

Dubbel bijzonder dus: twee maal ijslolly's en een sijs.
Never a dull moment in Tiendeveen.


Twee staartmezen bij de buren...


... en hier samen met een sijsje en een koolmees.

vrijdag 6 februari 2015

Drie maal is scheepsrecht

Vooruit, nóg maar een keer de waterhoentjes.

Ik was niet thuis, maar de dames wel. De waterhoentjes waren er weer: ze zaten gezellig naast elkaar op de schutting.

Maar iets leek er niet in orde. En ja hoor, daar had je het al: de beestjes waren bang voor de exotische parkiet!

We hadden dat beest een paar maanden geleden hier gezien. Waarschijnlijk is hij ontsnapt, hoewel niemand in het dorp weet waar hij gewoond zou hebben.
Hij at mee van het vogelvoer dat hij her en der in tuinen vond, maar na een paar weken was hij verdwenen, meer naar de zuidkant van het dorp.

En nu, precies nu we waterhoentjes op bezoek hadden, was hij ook hier.
De waterhoentjes waren zo bang voor hem dat ze pardoes het dak van de buren op vlogen.
De parkiet ging ze achterna. Hij zocht misschien gewoon een speelmaatje...

Monique pakte resoluut haar mobiel en legde het tafereel vast.

Helaas was het dak nogal glad door het ijs dat op de pannen lag, dus glibberden de waterhoenen naar beneden. Dat was niet zo'n leuk gezicht.

Gelukkig kwam alles goed. De parkiet hebben we daarna niet meer terug gezien, de waterhoentjes wel.

Wat kan het toch spannend zijn in je eigen tuin! Wij hoeven helemaal niet naar Afrika voor een safari!

Drie-op-een-rij


Wat beweegt daar toch achter die liguster?


Whoe, een eng groen beest!
Wegwezen!!!

donderdag 5 februari 2015

Close up

Vanmiddag zat een van de waterhoenen weer voor het raam.
Ik pakte mijn camera, ging op mijn buik en probeerde van achter het gordijn zo dicht mogelijk bij te komen. Gelukkig heeft mijn nieuwe camera een draaibaar scherm, zodat ik kon zien hoe het waterhoen op de foto zou komen.

Natuurlijk ging dat niet zo maar: het diertje had geen zin om stil te blijven zitten.
Onderstaande foto is wel aardig geworden, daarom laat ik hier een van de waterhoenen nog een keer zien.


woensdag 4 februari 2015

Kippen in de tuin

Vanochtend riep mams ineens naar boven: "er zitten waterkippen op de schutting!"
Nou verstonden we dat 'water' niet, dus ik liep meteen naar de kant van de buren  om te zien hoe hun kippen ontsnapt waren. Niets te zien....

Toen bleek dat er waterhoentjes op de schutting zaten aan de kant van de woonkamer.
Dat waren natuurlijk dezelfde waterhoentjes die we hier steeds zien rondscharrelen, maar dat ze bij ons op de schutting zouden gaan zitten, had niemand verwacht.

Géén gezicht: de ouder zat al links van de liguster. Het jong zat rechts van de paal en probeerde uit te vogelen hoe hij bij moe kon komen. Tussen de palen door ging niet...

Uiteindelijk vloog hij maar onze tuin in. Moeder volgde niet veel later.
Groot was onze verbazing toen er ineens een derde waterhoen de tuin in vloog! Het was dus een hele familie!

Ze stoorden zich niet aan die drie rare mensen die in de woonkamer naar hen stonden te kijken en ze liepen op hun dooie gemak naar de achtertuin om daar naar lekker hapjes te zoeken.

Hieronder het beeldverhaal. Uiteindelijk heeft mams ze brood gevoerd dat ze enthousiast opaten. Ik was toen al met Niek onderweg naar Rheebrugge.

Kijk nou! Twee waterkippen op de schutting!
Moe zit links bij de liguster en het jong zit rechts.


"Ik snap er niks van, hoe moet ik nu bij mammie komen?"


"Nou, gewoon naar beneden vliegen, dan komt zij vanzelf wel naar mij toe (hoop ik)."


Van een koolmees verwacht je dat hij op de schutting kan zitten, maar een wáterhoen?


En hier komt nummer drie.


Lekkere hapjes!!!


Op verkenning in de achtertuin.
Een aan deze kant op de rand en de andere twee aan de overkant langs de oever.


Zie je ze alledrie?


Scharrelwaterkippen


Wat een prachtige kop!

En wat een mooi gekleurde poten.


Hier kun je goed zien dat het jong nog wat grauw is en niet zo'n mooie snavel heeft.


Een dagje in Ootmarsum

Afgelopen zaterdag zijn we met de fotoclub in Ootmar sum geweest. Daar hebben we natuurlijk heel veel foto's gemaakt. Op onze website ...