maandag 30 mei 2016

Bijna vergeten...

Door alle gebeurtenissen van de afgelopen dagen zou ik bijna vergeten te vertellen wat we afgelopen dinsdag in het Dwingelderveld (in de buurt van het Holtveen) gezien hebben.

Niet dat de foto's erg geweldig zijn, maar ja, anders heb ik alleen maar lettertjes...

4, 5, 6, nee acht lepelaars liepen rustig te foerageren.


Hier de animatie.


Een familie Canadese ganzen.

Een pieper. Ik weet niet of het de gras- of boompieper was.
Het vlekkerige in het gras komt door de hoge ISO-waarde:
het was al behoorlijk aan het schemeren.


En als je dan niets meer verwacht, zie je ineens een vos zitten!
Hij zat gezellig tussen de schapen.


Hij vond ons toch iets te groot,
dus liep hij op zijn gemak het bos in.



vrijdag 27 mei 2016

Tussen Hoogeveen en Westerbork

Gisteren was het een prachtige dag om te fietsen. Een mooie gelegenheid om alle hectiek en emoties van de afgelopen twee weken even opzij te zetten en te genieten van goeie vrienden en de natuur.

In de ochtend had ik de tijd genomen om de vijver eens uitgebreid te bekijken. Daar zag ik al van alles. 's Middags kwam ik met een vriendin buitenom, langs de Oude Kene, uit Hoogeveen terug en in de avond ben ik naar Westerbork gefietst voor gezelligheid en een kopje koffie. En een onverwacht genoegen: een heerlijke loempia...

De buren hadden de derde zwerm dit seizoen (of was het de vierde?)...


En de vierde (of was het de vijfde?)!


Een tandem van vuurjuffers.
Het vrouwtje legt haar eieren onder water, terwijl het mannetje haar in haar nek vasthoudt om andere mannetjes het paren te beletten.


Het gaat ook wel eens mis.


Een vuurjuffer op een waterlelie.


Variabele waterjuffer? Vrouwtje.

Nog even en dan bloeit de gele lis hier ook.


De zaaddozen van de dotterbloem.




Bij de Oude Kene: de echte koekoeksbloem...


... de roodborsttapuit (man) en

tja, wat zou dat nou zijn???


Richting Westerbork ligt het gras te drogen.


Een reegeit loopt op haar gemak te grazen.


Op de terugweg. De Zon is bijna onder.

En op het veld van daarnet is de boer het gras binnen aan het halen.

Het was een mooie dag.

dinsdag 24 mei 2016

Het wordt steeds gevaarlijker om met Windows te werken

Op de site Kennis van nu stond vorige week dit artikel.
Ik kopieer het even helemaal, omdat het aangeeft hoe kwetsbaar Windows-computers tegenwoordig zijn.

Ik blijf het zeggen: koop niet klakkeloos weer een Windows-computer, maar overweeg heel serieus om een Chromebook te kopen. Chromebooks zijn beschermd tegen dit soort praktijken.

Negentig procent van de normale mensen heeft aan een een Chromebook meer dan genoeg, ook al zeggen ze in de winkels dat dat niet zo is.

Het artikel:
Het Petya ransomware-virus is nog venijniger geworden. Het manipuleert nu ook het opstartproces van de (Windows) pc, waardoor infectie bijna niet te vermijden is.
Ransomware is een soort computervirus dat data op computers ontoegankelijk maakt voor de eigenaren. De ‘gegijzelde’ bestanden komen pas weer beschikbaar als het slachtoffer losgeld betaalt in de vorm van bitcoins.
Deze vorm van cybercriminaliteit begint een enorme plaag te worden. Er zijn nog nooit zo veel aanvallen geweest in Noord Amerika als in maart en april van dit jaar. Het aantal steeg met 158 procent, zegt anti-malwareontwikkelaar Enigma Software.
Het Petya-virus wordt hoofdzakelijk via de mail verspreid en is vaak vermomd als een sollicitatie in de vorm van een PDF. Die PDF blijkt echter een installatiebestand te zijn. Petya werkt alleen maar als de applicatie bepaalde beheerdersrechten krijgt toegewezen. Als de gebruiker weigert, mislukt de installatie. Een nieuw hulpje genaamd Mischa weet dit probleem handig te omzeilen. Het maakt niet alleen al je data ontoegankelijk, maar ook de zogenaamde .exe bestanden, waardoor programma’s niet meer starten. De enige oplossing is de harde schijf wissen of 875 dollar aan bitcoins betalen.
Als Petya eenmaal een systeem geïnfecteerd heeft is er tot nog toe weinig aan te doen. Kijk dus vooral uit met het openen van verdachte bijlagen, zeker als het PDF-bestanden zijn.

maandag 16 mei 2016

Van Speuld naar Harderwijk vv

Ik ben een tijdje in Speuld.
Gisteren moest ik in Harderwijk zijn.
Het was fietsweer, en ik heb mijn fiets bij me. Dus plande ik een mooie knooppuntenroute door de bossen en over de hei.
Ook hier is het prachtig! Wij boffen met ons mooie landje.



Wat een mazzel!
Ik zag in het bos een wel erg donkere vlek.
Het bleek een enorm wild zwijn te zijn dat op z'n gemak in de grond liep te wroeten.




Een dode boom.
De bast is aan het loslaten en overal zitten schimmels en zwammen.
 






De resten van een boerderij die al in de Middeleeuwen bestond.

Deze mensen en paarden genoten ook van de mooie dag.

Een beetje nieuwsgierig?


Een mooi gezicht.


Een beek in het beukenbos.

Op de bodem onder een beuk groeit bijna niets. Logisch, want het is daar erg donker:
er komt geen zonnestraal door het bladerdak heen.


Dit is een productieperceel. Het lijkt alsof de bomen kriskras door elkaar staan,
maar links zie je dat ze keurig op een rijtje zijn gezet.
Het is maar net hoe je het bos in kijkt.


Overleven is maar betrekkelijk als je dezelfde dag alsnog bezwijkt...


Op de grens van bos en hei.

Tormentil.
Ik blijf het een prachtig plantje vinden.


De picknicktafel werd bezet gehouden door een torenvalk.


Dit vrouwtje grote bonte specht doet zich tegoed aan de pinda's van Paul.

woensdag 11 mei 2016

Een eindje zwemmen

Toen ik vanochtend terug fietste van het boodschappen doen, zag ik een meerkoetmoeder met wat kleintjes zwemmen. Die moesten natuurlijk op de foto!
Wat zijn ze toch mooi als ze klein zijn ;-)

Kom jongens, we gaan even een eindje zwemmen.

"Wat gaan we dan doen?"

Verrassing! Jullie gaan vandaag onder de douche!

dinsdag 10 mei 2016

Vroeg op

Vanochtend was ik (wederom) vroeg wakker. Het verschil met de andere dagen was dat ik tegen vijf uur niet alleen dácht dat het een mooie ochtend was, maar dat ik ook besloot om daarvan buiten te gaan genieten.

Dus zat ik niet veel later op de fiets richting het Mantingerveld.
Het was genieten: naast de dieren die hieronder op de foto staan, hoorde ik voor het eerst dit jaar de wielewalen zingen en hoorde ik een nachtegaal.

Een heel mooi moment: ik fietste over een bospaadje en schrok me een hoedje toen er vijf meter voor me doodgemoedereerd een vos het pad overstak. De vos schrok nog veel erger en was in een paar seconden verdwenen. Maar toch: het was een prachtige ervaring.

Later op de dag ging ik bij vrienden in Ruinen op bezoek. Ik kwam in de Boerenveensche plassen diverse vogels tegen en op de terugweg zag ik in de buurt van Anholt een prachtige reebok grazen.

Al met al was het weer een mooie dag, waarop ik in deze prachtige natuur volop de gelegenheid had om het leven en alles wat daarmee samenhangt te overpeinzen.

Tien over vijf: het wordt licht boven het Mantingerveld.
Een enorm vogelorkest kondigt de nieuwe dag aan.


Vijf over zes: de dag is duidelijk begonnen.

Een ooievaar scharrelt zijn ontbijt bij elkaar.
Een kokmeeuw zit nog een beetje te dutten.

De rups van een veelvraat, een nachtvlinder.
De rups is zo'n vijf centimeter lang en leeft bijna een heel jaar.
Deze kroop zowat mijn camera in.


Een oeverloper scharrelt langs de onlangs gegraven poel in de Boerenveensche plassen.


Probeert deze kokmeeuw me iets te vertellen?


Een jonge aalscholver overziet zijn jachtterrein.


Een nijlgans.


Een prachtige reebok, een zesender. Dit betekent dat hij minimaal drie jaar oud is.

Het was een mooie dag.

Samen doen

Gisteren was ik beroepshalve op de therapeutendag van het NIBIG  (ik werk daar een paar uur per week). Het overkoepelende thema, zoals ik d...